تو در جاده رفتي و من در خودم. و پيمودن خود، دشوارتر از پيمودن جاده هاست

كوله پشتياش را برداشت و راه افتاد. رفت كه دنبال خدابگردد و گفت: تا كولهام از خدا پر نشود برنخواهم گشت.نهالي رنجور و كوچك كنار راه ايستاده بود. مسافر با خندهاي رو به درخت گفت: چه تل